Bir dünyam olsun istiyorum,
Öyle bir dünya ki…
İnsanlarda hiç kin olmasın,
Nefret kelimesi sözlüklerde bulunmasın,
İçten pazarlıklarının olmadığı bir dünya…

Bir dünyam olsun istiyorum,
Öyle bir dünya ki…
İçinde kıskançlıklar bulunmasın,
Kalplerde kötülük barınmasın,
Fayda etmeyen son pişmanlıklar olmasın.
İşte öyle bir dünya…

Tavşan kaç tazı tut derdik,
O dönülmez yıllarda.
Tazı benmişim,
Kaçansa zaman.

Bilirim gittiğin bu yoldan bi daha dönmezsin
Geri bıraktığın yıkık dökük sevda olsada
Bi çare yoktur artık bu saatten sonra
Biz seninle ayrılmalıyız bu güneşin batışında

yeşil bir araba gidiyor önümde
gözüm tekerleklerine takılı..
kim bu insanlar arkasında
bir pazar akşamı
neden ağlıyorum..

Zamanı, mekânı aşan düşünce,
Kabına sığmayıp taşan düşünce,
Bayrağın renginde coşan düşünce
Atatürk, Atatürk değil de nedir?

Bir güneş daha batıyor ufukta,
Bir kez daha kızıla boyanıyor yer gök,
Bir gün daha bitiyor,
Bir kez daha ay doğacak ufukta,

At konuşmadan çıkar yollara
Eğersiz çıplaktır bir payitahtın
ıssız sokaklarından sabaha karşı
bir ılgarla geçer
Açılır sular ve deniz koşar yalnızca
kendinin bildiği ülkeye doğru
Ardında kıvılcım tarlaları bırakır
Ayaklarında mermere çarpan
demirler bulunması bundandır
Denizi bilir de bakmadan geçer

sana şimdiye kadar,
hiç şiir yazmadım diye sitem etmişsin bana.
demek alıcı gözle bakmıyorsun yazdıklarıma.
benim yazdığım her şiirde
benden bir sitem saklıdır sana, görmesen de.

Şairin çalakalem yazdığı kadın
Bestekârın notaya döktüğü kadın
Kemancının yayına gerdiği kadın
O kadın sen değilsin, sen değil…
Şarkıların çaldığı kadın

Bir gemi,bin hasret,
Başlıyor yine acımasız gurbet.
Bırak ağlamayı gidenlere selam et.
Kendini de onlarla beraber farzet.

Geçerken önünden ezan sesinde,
Bir inilti duydum cami eşiğinde.
Oturup derdine ortak oldum,
Hıçkırıklar içinde cami eşiğinde.

Sevmiş benim gibi o da birini,
Ayırmışlar ve işte kalan eseri,
Saç-sakal karışmış serseri gibi,
Titrek elleri açılmış cami eşiğinde.

Uç uç böceğim,
Uğurlar olsun,
En yükseğine rüzgarın,
Zirvesine, dağların,
Üzerine çık.
Tut kolundan,
Gökkuşağını,
Bana uğurlar getir.

Geçiyor yağmur yüklü arabalar
sayıyorum; bir, iki, üç, dört, beş…
tahta tekerleklerine değiyor güneş,
soruyorum, bunca yağmur kimin?
söylüyorlar, taşıdığımız yağmur değil gözyaşların senin!